Մի օր ես հանդիպեցի այդ հասարակ աղջկան, ով այնքան աղմկոտ էր, կարծես վաճառքի ավտոմատ լիներ: Դա անհավանական է , սակայն ինձ մեջ ցանկություն առաջացավ հարցնելու, թե որտեղից նա հայտնվեց: Բայց դա ինձ շատ չհետաքրքրեց ու ես հեռացա: Դա տեվեց այնքան ժամանակ մինջև նրանից ստացա սիրային նամակ :
Ի՞նչ: Անտառայի՞ն էլֆ: Երեվում է նա դասագրքերի փոխարեն  միայն կոմիկսներ է կարդում, շատ սխալներ  ու ահավոր վատ ձեռագիր:
Սա հանդուրժել չի կարելի: Ի՞նչպես նա կարող էր ինձ  գրել նմանատիպ նամակ, Իդեալական Բեկ Սոն ջուին : Դու լրիվ զրո ես:
Ինձանից անկախ ես ստիպեցի աղջկան կարմրել բոլորի մոտ: Չնայած ես զղջում եմ ,բայց նա արդեն 3-րդ կուրսում է  ու չի կարողանում գրել նմանատիպ հասարակ նամակներ:
Հուսով եմ այս ամենը կօգնի նրան արթնանալ: Այո ինձ այդքան էլ հաճելի չէ, որ ես տխրեցրի նրան, բայց այն լուրերը, որ ես թողել եմ աղջկան արագորեն տարածվում են դպրոցում: Դրա պատճառով ընկերներս ծիծաղում են ինձ վրա : Բոլոր բացատրությունները էլ ավելի են զայրացնում ինձ:
Ինչպես ստացվեց, որ դպրոցի ամենավատ դասարանի աշակերտուհի՝ Հանին իմ հոր ընկերոջ աղջիկն է: Մայրս մեծ եռանդով քարշ տվեց եղբորս իրերը, բերեց իմ սենյակ ու ինչեր ասես, որ չգնեց այդ աղջկա համար : Ի՞նչպես էր մինջ այս նա ապրում:
Ես աղոթում եմ, որ իմ կյանքը շատ չփոփոխվի, բայց ես ունեմ տարօրինակ զգացում: Հանին մի ձեռքում փափուկ խաղալիք, իսկ մյուսում ճամպրուկը ինձ տեսնելով ապշեց: Դա իրոք զվարճալի էր: 

Նա ասում է. «Ես կկարողանամ լավագույն 50 աշակերտների ցուցակում հայտնվել » ու միանգամից ասեց հիմարություն Յուն Ջո: Նա իրոք տարօրինակ է: Չնայած նրարն որ , Յուն Ջն ասում է, որ ատում է մայրիկին, միևնույն է նա ստիպված է տեղափոխվել իմ սենյակ:
Հենց առաջին օրը  նա ցույց տվեց իր անփութությունը, հիմարիկ:
Վազում է ետեվիցս դպրոց իր կարճլիկ վոտիկներով: Միայն չասեք , որ ամբողջ կյանքիս ընթացքում նա այդպես պետք է վազի ետեվիցս: Այդ միտք շատ հաճախ է ինձ տանջում: Մեր հարաբերությունների մասին լուրերը ինձ հունից հանում են, ես չեմ ուզում, որ նա նոր լուրերի պատճառ դառնա: Ու ես խնդրեցի երդում տալ ինձ, որ կպահի իրեն այնպես կարծես ինձ բոլորովին չի ճանարում: Ինչքան էլ կոպիտ լինեմ ես միևնույն է նա կանգնում ու լսում է ինձ: Ես ոչինչ չեմ հասկանում: Ես ոչինչ չեմ հասականում: Ի՞նչ է կատարվում: Ինձ մոտ այնպիսի զգացողություն է կարծես մեկը պինդ բռնել է ինձ:
Այո ես ասացի, որ կսպասեմ դպրոցից հետո,որ միասին գնանք, բայց միևնույնն գնացի: Տհաճ է քայլել մոկի հետ, ինչ-ոչ բան անել միյասին, լսել թե ինչպես են քեզ նախատում նույնպես հաճելի չէ: Սակայն նա միևնույն է գտնում է ինձ: Առավորյան տանից դուրս գալուց մի տարօրինակ տղայի տեսա, կանգառը տան մոտից բավականին հեռու է գտնվում: Դա ինձ շատ է նյարդայնացնում:
Ի՞նչու է նա միշտ կողքիս ու կյանքիս մեջ է խառնվում: Նյարդայնացնում է:
Նա նույնիսկ չվախեցավ այդ այլասեռավծ մարդուց, ուղակի ցանկանում էր կոշիկները ետ վերձնել:
Նա շատ տարօրինակ է: Նա նայում էր ինձ իր անմեղ աչքերով ու ասում, որ դա մայրիկի նվիրած արաջի նվերնէ ... անկեղծության նման զգացմունքը ներխուժեց իմ սիրտ:
Աստավծ իմ, նույնիսկ սպորտային համազգեստն է  շփոթել: Ինչպես է համարցակվում  ինձ խնդրել իրեն ինչ-ոչ բան սովորացնել, չնայած այդ դեպքում նա չեղյալ կհաըտարարի նրան մեջքիս տանելուխոստումը :
Զայրացնում է: Ի՞նչու է մայրս նրան իմ լուսանկարը տվել: Իմ կյանքի այդ ժամանակաշրջանը ես լիովին ցանկանում եմ մոռանալ:
Այն ժամանակ ես ոչինչ չեի հասկանում , բայց ինձ դուր էր գալիս ,որ ընկերներս գովում էին ինձ և ինձ շատ հաճելի էր  երբ մեծերն ասում էին , որ ես շատ անուշիկ եմ ու ինձ ուղակի կարելի է ուտել: Բայց երբ մի օր երբ դպչոցոմ հագնվում էինք, որպեսզի գնանք բեիսբոլի, ընկերներս ինձ մինջև հոգուս խորքը վիրավորեցին: Այն մարդիք օվքեր խաղում եին հետս սկսեցին ծաղրել ինձ և այդ օրվանից ես ոչ ոքի չեմ հավատում: Հիմա ես գիտեմ, որ ինչքան էլ ասեմ սիրում եմ քեզ մի օր ամեն ինչ փոխվելու է:
Ես համաձայնվեցի սովորեցնել նրան, որպեսզի վերադարձնեմ լուսանկարս: Բայց նա բացարձակապես բան չգիտի: Խնդրեցի նրան հենց սկզբից հրաժարվել այդ մտքից, բայց դրա մասին լսել էլ չի ցանկանում: Ինչպես ես չգիտեմ երգիչների անուները այնպես ել նա ինձ հետաքրքրող ինչ-որ բաներ չգիտի, մեր հետաքրքրություններն լիովին տարբեր են:
Նա իրոք շատ հիմար է 3-րդ կուրսեցու համար, սակայն շատ պնդաճակատ է: Եթե նույնիսկ նա ինչ-որ բան էլ չի հասկանում, միևնույն է ջանասիրաբար աշխատում է, շատ համառ բնավորություն ունի:
Վերջապես նա ընկավ 50 լավագույն աշակերտների ցուցակ: Հանի ես  ընդունեւմ եմ քո ջանքերը:
Չնայած իմ արքելքին դպրոցում հետս խոսալու մասին, նա բարձր շնորհակալություն էր հայտնում ինձ:
Դա շատ չէ... Ես չգիտեմ ինչ անեմ նրա հետ: Լավ այսօր կզիջեմ , որովհոտով գիտեմ ինչպես է նա վերջին շաբաթն աշխատել:
Ի՞նչ, հիմա պետք է մեջքիս նրան տանեմ: